28 april 2026
‘Geef ieder kind een zo eerlijk mogelijke kans in het leven’
Marcel Vijn (62) uit Ede is sinds maart 2025 donateur van het Jeugdeducatiefonds. Als onderzoeker aan Wageningen University & Research ziet hij dagelijks hoe belangrijk ontwikkeling en onderwijs zijn. Maar zijn motivatie om te geven is ook heel persoonlijk. ‘Ik kan niet de hele wereld redden, maar ik wil doen wat ik kán.’
‘Het Jeugdeducatiefonds kwam vorig jaar vrij toevallig op mijn pad,’ vertelt Marcel. ‘Ik zag Hans Spekman op het journaal, op een school waar iets werd uitgedeeld. Dat raakte me. Wat hij vertelde klonk als iets waar ik volledig achter kan staan. Ik ben de website gaan bekijken en heb me vrij snel aangemeld als donateur.’
Voor Marcel is de keuze logisch. ‘Jeugd en educatie, investeren in een nieuwe generatie, dat vind ik ontzettend belangrijk. Dat is hoe dan ook goed besteed geld.’
Een eerlijkere start
Wat maakt die investering zo belangrijk? Marcel: ‘Het zou mooi zijn als ieder kind een zo eerlijk mogelijke start krijgt in het leven. Dat zal nooit helemaal lukken, want de één wordt nu eenmaal met meer kansen geboren dan de ander. Maar we kunnen het wél eerlijker maken. Iedereen verdient de kans om zich te ontwikkelen.’
Die overtuiging komt niet alleen uit zijn werk, maar ook uit wat hij dichtbij huis ziet. ‘Ik woon in een wijk met veel sociale huurwoningen. Om me heen zie ik veel gezinnen waar het minder goed mee gaat. Armoede, problemen thuis, soms zelfs criminaliteit. Je ziet zo van heel dichtbij wat een andere start met je kan doen, hoe dat een mens kan tekenen.’
Hij herinnert zich een vriendin van zijn dochter. ‘Ze zaten in dezelfde klas, maar hadden een totaal andere uitgangspositie. Als mijn kinderen een baantje namen, konden ze zelf kiezen wat ze met dat geld deden. Maar zij had dat geld echt nodig om haar studie te betalen. Mijn dochter heeft het gewoon veel makkelijker gehad. Het deed me beseffen: ik kan niet de hele wereld redden, maar ik wil doen wat ik kán. En vaak begint dat heel dicht bij huis.’
Onderwijs maakt het verschil
Voor Marcel is één ding duidelijk: onderwijs is de sleutel. ‘Educatie is dé manier om uit armoede te komen. In de Volkskrant staat elke week een verhaal van een 100-jarige. Vaak lees je dan verhalen van mensen die slim genoeg waren, maar door hun situatie niet konden doorleren. Die mensen hebben het ook later in hun leven nooit breed gehad. Dan denk ik: wat was er mogelijk geweest als zij die kans wél hadden gekregen? Als je mensen de kans geeft om zich te ontwikkelen, kan dat een heel leven veranderen.’
Die ongelijkheid ziet hij ook terug in zijn werk met studenten. ‘Niet iedereen begint met dezelfde bagage. Studenten die als eerste in hun familie studeren, hebben het vaak moeilijker. Ze missen voorbeelden of ondersteuning, zijn vaak meer zoekend en vallen vaker uit. Juist dan maakt een extra steuntje in de rug het verschil.’
Investeren in mensen werkt door
Volgens Marcel gaat het niet alleen om idealisme. ‘We kunnen het ons als samenleving niet veroorloven om talent van de jongere generatie onbenut te laten. Als we investeren in mensen, betaalt dat zich dubbel en dwars terug. Mensen ontwikkelen zich, dragen bij en helpen anderen weer verder.
Niemand heeft invloed op waar hij geboren wordt. Als we een mooie samenleving willen, moeten we investeren in mensen die minder kansen krijgen, zodat zij zich op hun beurt later ook weer volop kunnen inzetten en dienstbaar kunnen zijn.
Hij vervolgt: ‘Als kinderen voelen dat ze er niet alleen voor staan en kansen krijgen, groeien ze. Dat werkt door: naar hun omgeving én naar volgende generaties. Ze kunnen verder komen, hun familie ondersteunen en een voorbeeld zijn voor anderen in hun omgeving. Het kan echt een sneeuwbaleffect hebben.’
Het begin van verandering
Wat hem het meest raakt, is hoe ongelijkheid zich kan opstapelen. ‘Armoede wordt soms generatie op generatie doorgegeven. Ik heb in Leeuwarden gestudeerd. Ik woonde toen in een wijk die behoorlijk arm was. Bijna veertig jaar later zag ik een documentaire over diezelfde wijk, over een gezin waarin die armoede al generaties lang speelde. Dat raakte me. Het zou toch fantastisch zijn als je dat patroon kunt doorbreken? Als een kind wél een stap verder komt?’
Daarom steunt hij het Jeugdeducatiefonds. ‘Verandering moet érgens beginnen. Als het Jeugdeducatiefonds, ook met mijn bijdrage, dat eerste zaadje kan planten, dan is dat heel waardevol. Je weet nooit precies wat eruit voortkomt, maar één ding weet je wel: als je zelf niets doet, gebeurt er zeker niets.’
Bewust geven
Marcel kiest er bewust voor om één organisatie te steunen. ‘Ik geef liever aan één doel dat ik echt belangrijk vind.’ Zijn boodschap aan anderen is helder: ‘Geef ieder kind een zo eerlijk mogelijke kans in het leven. Dat is waar het begint.’